അന്നൊക്കെ ഹിന്ദി പീരീഡ് എങ്ങനെ എങ്കിലും കഴിഞ്ഞു പോകണേ എന്നായിരുന്നു പ്രാര്ത്ഥന. അല്ലേല് ഹിന്ദി ടീച്ചര് വന്നു കഥ എഴുതാന് പറയും അതും നമ്മള്ക് അറിയാത്ത ഹിന്ദിയില്, ആകെ അറിയുന്നത് 4 വാക്ക് അത് വച്ച് കഥ എഴുത്ത് നടക്കുമോ ?? - [ അല്ലേലും ഈ ഹിന്ദി എനിക്ക് കണ്ണെടുത്താല് കണ്ടൂടാ , കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുതുന്നതും പോര അതിന്റെ മുകളില് വരയും ഇടണം ]
ദിവസങ്ങള് കടന്നു പോയി , ഇത് നമ്മള്ക്ക് നടക്കില്ല എന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു ഞാന് പുസ്തകം അടച്ചുവച്ച് ഇരിപ്പായി. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഹിന്ദി ടീച്ചറുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ചു ഒരു വര്ഷം അതായിരുന്നു 7അം ക്ലാസ്സ്. അങ്ങനെ ദിവസം കടന്നു പോവുമ്പോഴാണ് എന്റെ ചേച്ചി ഒരിക്കല് ഹിന്ദി പുസ്തകം കാണാന് ഇടയായത്.
അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു “എന്താ ഈ പേജ് ഒക്കെ ഒഴിച്ച് വിട്ടിരിക്കുന്നത് ?” 4 വാക്ക് കൊണ്ട് കഥയെഴുതാനുള്ള വിഷമം ഞാന് അവളോട് പങ്കുവെച്ചു. അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു “നിനക്ക് മലയാളത്തില് കഥ എഴുതാന് പറ്റുമോ ?”. “അതെളുപ്പമല്ലേ ഇത് ഹിന്ദിയാ ചേച്ചീ” ഞാന് ഉരുളക്ക് ഉപ്പേരി പോലെ ഉത്തരം കൊടുത്തു.
അവള് എന്നോട് മലയാളത്തില് കഥ എഴുതാന് ആവശ്യപെട്ടു, അവള് പറയേണ്ട താമസം കഥ റെഡി. “ഇനിയോ ?” “ഇനി നീ ഇത് ഹിന്ദിയില് ആക്കിയാല് മതി”. അതൊക്കെ നടക്കുമോ? അറിയാത്ത വാക്ക് എന്നോടോ ടീച്ചറോടോ ചോദിച്ചാല് മതി എന്ന അവളുടെ ഉറപ്പിന്റെ പുറത്ത് ഞാന് ഒരു ശ്രെമം നടത്തി. ടീച്ചറും നല്ല സപ്പോര്ട്ട് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ എന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒഴിഞ്ഞ പേജ് എല്ലാം നിറഞ്ഞു. ഈ കഥ എഴുത്ത് അത്രേം രസമുള്ള ഏര്പാടാണെന്ന് ഞാന് അപ്പോള മനസിലാക്കിയത്.
അങ്ങനെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാന് ഒരു പാഠം പഠിച്ചു , സിലബസിലില്ലാത്ത പാഠം – ശ്രെമിച്ചാല് നടക്കാത്തതായി ഒന്നും ഇല്ല , ഒന്നെല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു വഴി അത് എവിടെയെങ്കിലും ആയി ഉണ്ടാവും
ദിവസങ്ങള് കടന്നു പോയി , ഇത് നമ്മള്ക്ക് നടക്കില്ല എന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു ഞാന് പുസ്തകം അടച്ചുവച്ച് ഇരിപ്പായി. എങ്ങനെ എങ്കിലും ഹിന്ദി ടീച്ചറുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ചു ഒരു വര്ഷം അതായിരുന്നു 7അം ക്ലാസ്സ്. അങ്ങനെ ദിവസം കടന്നു പോവുമ്പോഴാണ് എന്റെ ചേച്ചി ഒരിക്കല് ഹിന്ദി പുസ്തകം കാണാന് ഇടയായത്.
അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു “എന്താ ഈ പേജ് ഒക്കെ ഒഴിച്ച് വിട്ടിരിക്കുന്നത് ?” 4 വാക്ക് കൊണ്ട് കഥയെഴുതാനുള്ള വിഷമം ഞാന് അവളോട് പങ്കുവെച്ചു. അവള് എന്നോട് ചോദിച്ചു “നിനക്ക് മലയാളത്തില് കഥ എഴുതാന് പറ്റുമോ ?”. “അതെളുപ്പമല്ലേ ഇത് ഹിന്ദിയാ ചേച്ചീ” ഞാന് ഉരുളക്ക് ഉപ്പേരി പോലെ ഉത്തരം കൊടുത്തു.
അവള് എന്നോട് മലയാളത്തില് കഥ എഴുതാന് ആവശ്യപെട്ടു, അവള് പറയേണ്ട താമസം കഥ റെഡി. “ഇനിയോ ?” “ഇനി നീ ഇത് ഹിന്ദിയില് ആക്കിയാല് മതി”. അതൊക്കെ നടക്കുമോ? അറിയാത്ത വാക്ക് എന്നോടോ ടീച്ചറോടോ ചോദിച്ചാല് മതി എന്ന അവളുടെ ഉറപ്പിന്റെ പുറത്ത് ഞാന് ഒരു ശ്രെമം നടത്തി. ടീച്ചറും നല്ല സപ്പോര്ട്ട് ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ എന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒഴിഞ്ഞ പേജ് എല്ലാം നിറഞ്ഞു. ഈ കഥ എഴുത്ത് അത്രേം രസമുള്ള ഏര്പാടാണെന്ന് ഞാന് അപ്പോള മനസിലാക്കിയത്.
അങ്ങനെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാന് ഒരു പാഠം പഠിച്ചു , സിലബസിലില്ലാത്ത പാഠം – ശ്രെമിച്ചാല് നടക്കാത്തതായി ഒന്നും ഇല്ല , ഒന്നെല്ലെങ്കില് മറ്റൊരു വഴി അത് എവിടെയെങ്കിലും ആയി ഉണ്ടാവും
No comments:
Post a Comment